Waar het in een persoonlijk contact tussen mensen in wezen omgaat is om gevoelens en niet om feiten. Wil je een ander iets vertellen dan kun je dat het beste doen door aan te geven wat je voelt. Bijv.: ik voelde me door Piet gister heel erg belachelijk gemaakt, het maakte me vreselijk boos. (In plaats van: wat een klootzak is die Piet toch, moet je horen wat ie nou weer gedaan heeft).
En voor luisteren geldt hetzelfde: luister naar het gevoel dat achter het verhaal van de ander zit.
In het contact met een ander, komen gevoelens uiteraard voort uit het gedrag van de ander (Gedrag is ook wat iemand zegt, hoe hij het zegt, en andere non-verbale uitingen). Leg je het accent op het gedrag, hou het dan concreet en objectief. Dus niet: jij doet altijd zo achterbaks, maar ik heb het gevoel dat er iets is wat je me nu niet vertelt. Of over je eigen gedrag: Ik voel me gekwetst door jou, daarom ben ik nu wat zwijgzaam.
